Lysan Zanglespraktijk - Zanglessen voor wie iets nieuws uit de eigen stem wil halen
RSS

Recente posts

Organiseren maar...
Dat is lang geleden
Even bijkletsen
Zo is het leven
Euforie

Categorieën

Gezondheid
Inspiratiebronnen
Reilen en zeilen
Welkom
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Euforie

Gisteren was de grote dag: mijn leerlingenuitvoering. Het is een gek gevoel vandaag, dat na al die maanden van voorbereiding, weken van hard studeren, en dagen van laatste loodjes, het nu allemaal achter me ligt.   Maar het voelt heel goed, want het was een fantastische middag! Een paar uren die in een roes voorbijgaan: de zaal inkomen, alles op zijn plek zetten, de laatste repetities met Henriëtte (de pianiste), het publiek dat binnenkomt, en dan de uitvoering zelf, die voorbij is voor hij begonnen lijkt. 

En wat ben ik trots op al mijn zangeressen en zangers, die zich echt van hun beste kant hebben laten zien. Het is een heerlijk gevoel dat zo velen van hen me echt verrast hebben met hun bijdrage, hoewel het vaak erg spannend was kwam het allemaal heel goed over op het publiek. Eigenlijk was het altijd zo dat waar de techniek nog iets tekort schoot, de muzikale expressie dat ruimschoots vergoedde. En dat is wat het publiek raakt. Mijn moeder, die op één na al mijn leerlingenuitvoeringen heeft meegemaakt, vond dit zelfs de beste uitvoering van allemaal!   

 En ik mocht zelf een aantal malen meezingen, en heb daar ook erg van genoten. Voor het eerst deels met leesbril, dat was wel wennen want dan zie je het publiek niet echt. Sommigen zouden dat een voordeel vinden, maar ik vond dat minder prettig. Ook moet ik nog wennen aan mijn nieuwe kapsel. Ik heb veel complimenten gekregen over mijn haar, maar het hing wel af en toe erg voor mijn ogen, en zelfs soms in mijn mond… Waar ijdelheid al niet toe kan leiden. 
En, ja, ik heb het gedaan: ik heb mijn eerste Russische lied voor publiek gezongen! Ik beheers het Russisch nog maar heel minimaal, het kost me nog moeite me voortdurend bewust te blijven van de betekenis, maar ik geloof dat het toch wel overgekomen is. En ik heb zin om veel meer van deze mooie muziek in te studeren. Leerlingen die hier ook oren naar hebben: laat maar weten!   

Wat was het trouwens weer heerlijk om samen te werken met Henriëtte, die niet alleen prachtig speelt maar vooral ook perfect begeleidt. Hoe goed ze volgde als iemand eens een inzet te laat of te vroeg pakte – zodat deze dat zelf niet eens merkte – en mee wist te gaan in de sfeer die iemand neerzette. Dat gekoppeld aan haar bescheidenheid (ze is ieder jaar weer oprecht verbaasd dat ze bloemen krijgt na afloop!) en haar enthousiasme (ja, volgend jaar wil ze weer meedoen) maakt de samenwerking uiterst plezierig. Daarnaast was het ook leuk dat er ter afwisseling ook begeleiding was van een fluit en later een viool. En dan Mirthe die zichzelf begeleidde – niet alleen op de piano maar ook nog met handgeklap. Een afwisselend programma in alle opzichten. Binnenkort hoop ik wat actuele foto’s op deze site te kunnen plaatsen.   

Maar niet alleen het muzikale gedeelte van de middag maakte me blij – ook de inzet van al die mensen die er gezamenlijk aan bijdroegen dat alles op rolletjes liep: mensen die zorgden voor vervoer, voor het zetten en schenken van koffie en thee, de makers van al dat heerlijke gebak dat schoon op is gegaan, mensen die hielpen met opruimen en schuiven met stoelen en tafels… en niet te vergeten Joop en Astrid die weer hun best gedaan hebben alles op cd op te nemen, en Gerard die foto’s maakte. Wat fijn, al die mensen die hun steentje bijdragen!   

Help, klinkt dit niet allemaal verschrikkelijk zoetsappig en overdreven, met al die lof en uitroeptekens? Maar het is gemeend uit de grond van mijn hart, ik voel me echt ongelooflijk dankbaar aan iedereen dat het zo’n geslaagde middag is geworden. Op een bepaalde manier word ik er altijd een beetje high van. Daar heb ik vannacht ook nauwelijks kunnen slapen, alle muziek zong nog door me heen, alle gesprekjes die ik in de pauze en na afloop had, herinneringen aan de mensen die zijn komen luisteren. Mijn muziekvriend Reinier, die met zijn vrouw op de fiets uit Hilversum was gekomen en erg onder de indruk was. 
Waar ik ook erg van geniet is om te zien hoe door deze uitvoeringen mensen elkaar leren kennen en oude contacten van vorige jaren worden aangehaald – maar ook, hoe kennissen elkaar tot hun verbazing tegenkomen: “Hee, zing jij ook mee? Nee, ik niet, maar mijn vrouw wel…”   

En nu lekker een week vakantie. Morgen ga ik Koninginnedag vieren (ik ben dol op vrijmarkten, waar ik nog wel eens aardige bladmuziek op de kop tik – wie weet zelfs iets van Lully… – hoewel, ik vind zelden precies wat ik voor de geest heb, maar veel onverwacht leuks), en daarna mag ik drie dagen uitwaaien in Alkmaar/Bergen. En dan moet ik eigenlijk alweer snel achter mijn piano. Zondag 6 mei zing ik weer eens in een kerkdienst in het UMC, en ik ben er net vrijdag pas achtergekomen dat er deze zondag geen organist is. Dat betekent dat we a capella moeten zingen – wat ik op zich prima kan, maar het zijn helaas niet de meest bekende liederen. Dus ik vind eigenlijk dat ik het een beetje met pianospel moet ondersteunen. En tijdens de collecte en de communie is er altijd muziek, en ik heb twee stukken uitgekozen waarin ik mezelf al zingend ook redelijk kan begeleiden op de piano. Maar daarvoor moet er nog wel even geoefend worden…    

1 Reactie op Euforie:

Comments RSS
Thea Wamelink on vrijdag 4 mei 2012 10:20
Lieve Lysan, Hoewel we elkaar al gesproken hebben na de geweldige leerlingenmiddag, wil ik toch ook nog even in het openbaar zeggen dat je met recht heel trots op je leerlingen kunt zijn. En ik ben trots op mijn dochter, die niet alleen haar hart en ziel in haar eigen zangcarrière legt maar minstens even gedreven is in het lesgeven.
Reageren op een reactie

Voeg een reactie toe:

Je naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak je tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint