Lysan Zanglespraktijk - Zanglessen voor wie iets nieuws uit de eigen stem wil halen
RSS

Recente posts

Organiseren maar...
Dat is lang geleden
Even bijkletsen
Zo is het leven
Euforie

Categorieën

Gezondheid
Inspiratiebronnen
Reilen en zeilen
Welkom
Mogelijk gemaakt door

Mijn Blog

Organiseren maar...

Ik moet me maar even niet afvragen hoe lang het geleden is sinds mijn vorige blog… te lang, in elk geval. En eigenlijk is het dan absurd dat ik juist nu weer wat schrijf. Terwijl ik tot over mijn oren in de organisatie zit van zowel mijn leerlingenuitvoering als mijn cd-presentatie. 

De leerlingenuitvoering, dat is in zekere zin natuurlijk routine, een jaarlijks terugkerend feestje waar ik wel veel werk aan heb, maar als de te zingen muziek eenmaal is uitgezocht, zijn het vooral de leerlingen die aan de slag moeten met instuderen.

Dat is lang geleden

Ja, dat is verschrikkelijk lang geleden dat ik een stuk voor mijn blog heb geschreven. Alsof er niet enorm veel gebeurd is...
Om te beginnen volg ik sinds de zomer zelf weer af en toe zanglessen, bijHenrike Hendriksonin Amsterdam. Zij geeft les volgens de Methode Lichtenberg, en dat is werkelijk een nieuwe ontdekking voor mij. Het gemak waarmee ik nu weer af en toe zing is een feest. En ik ben natuurlijk al druk bezig ook mijn leerlingen hiermee kennis te laten maken. Zingen terwijl je naar je eigen klank luistert, in plaats van druk bezig te zijn die klank aan te sturen.

Even bijkletsen

Wat vliegt de tijd, en ik kom er veel te weinig aan toe deze blog regelmatig bij te houden. Maar goed, nu is het weer zover.   De spreekwoordelijke inkt van mijn vorige blog was nog niet droog, toen ik het bericht hoorde van het overlijden van bariton Dietrich Fischer-Dieskau. Hij was een van de grootste liedzangers van de twintigste eeuw, maar hij was meer dan dat. Ook als operazanger maakte hij furore, en hij schreef verschillende boeken over zingen en zangrepertoire. Bijzonder aan zijn zingen was de combinatie van verstaanbaarheid, klankkleur en expressie.

Zo is het leven

Wat kan er toch veel gebeuren in korte tijd. Is het niet buiten een mens, dan wel van binnen…. Gisteren zong ik in een kerkdienst ter gelegenheid van Hemelvaart in het UMC Utrecht. Deze dienst had voor mij wel een speciaal tintje, want ik had net de dag tevoren gehoord van het overlijden van mijn vroegere yogaleraar, Franklin van Vliet, op 49-jarige leeftijd. Niet alleen heb ik vier jaar lang yogales van hem gehad, Franklin was ook zanger en in het verleden hebben we verschillende malen in de kerkdiensten van het UMC samen gezongen als de organiste voor Kerst- of Paasvieringen een kwartet had geformeerd.

Euforie

Gisteren was de grote dag: mijn leerlingenuitvoering. Het is een gek gevoel vandaag, dat na al die maanden van voorbereiding, weken van hard studeren, en dagen van laatste loodjes, het nu allemaal achter me ligt.   Maar het voelt heel goed, want het was een fantastische middag! Een paar uren die in een roes voorbijgaan: de zaal inkomen, alles op zijn plek zetten, de laatste repetities met Henriëtte (de pianiste), het publiek dat binnenkomt, en dan de uitvoering zelf, die voorbij is voor hij begonnen lijkt.

Allerlei

Het is op het moment lekker druk. Natuurlijk met de voorbereidingen voor de leerlingenuitvoering, deze week zijn de eerste gezamenlijke lessen gepland voor het oefenen van duetten, en daar heb ik altijd erg veel plezier in, dus daar verheug ik me op. Verder beginnen ook de nieuwe leerlingen wat vertrouwd te raken, we beginnen elkaar te leren kennen en dat is plezierig. Praktisch is er het een en ander gebeurd. Niet alleen heb ik nu een flink drukker rooster, ik zoef nu naar de lespraktijk toe (en na de lessen weer naar huis) op mijn soepele nieuwe fiets. Verjaardagscadeautje van mijn moeder (tja, ik werd dan ook 50). Verder is het af en toe nog wennen aan de nieuwe automatische deur die Chris heeft laten installeren, maar ik vind het zelf wel erg makkelijk (behalve hem van buiten met de sleutel en de hand openen, dat gaat zwaar). Mijn zoekgeraakte vest is nog niet boven water, ik pijnig mijn hersens om te bedenken waar het kan zijn, het hing al maanden vrijwel ongebruikt aan de kapstok in de serre. In de zomermaanden hang ik het over de harp om de snaren tegen de zon te beschermen, en heel af en toe trek ik het zelf eens aan. Het lijkt erbij te horen, eens in de zoveel tijd verdwijnt er iets spoorloos. Zo ben ik eens een veelgebruikt lesboek kwijtgeraakt. Maar ook vond ik laatst een duet terug dat ik al twee jaar als verloren beschouwde… dus wie weet, komt ook het vest nog te voorschijn. Afgelopen donderdag heb ik een inspirerende workshop gevolgd bij Jan Kortie, waar ik onder meer voor ‘publiek’ (mijn mede-workshoppers) geïmproviseerd heb, spannend maar erg leuk. Velen van jullie zullen de komende weken wel het een en ander uit deze workshop aangereikt krijgen – alles begint met het zeggen van JA op zoveel mogelijk manieren (volumes, toonhoogtes, intonaties, etc.), op zoek naar de manier die voor jou nu klopt. Daarin komt je eigen persoonlijke stem te voorschijn. In mijn vorige bericht meldde ik al dat ik de achtjarige Lieke gecoacht heb, waarna ze de halve finale van Kinderen voor Kinderen won en nu voor de Provincie Utrecht gaat uitkomen in de televisiefinale. Voor wie het in de Nieuwsbode gemist heeft: de uitzending is a.s. zaterdag 7 april om 17.45 uur op Nederland 3. Kijken hoor! Vanmiddag trof ik in het dorp Maria, de eigenaresse van het atelier waar ik elke zomer mijn ZomerZangVierdaagse geef. Ze vertelde dat het atelier verbouwd gaat worden (het dak moet nodig vervangen, en dat belooft een flinke klus te worden). Zoals dat gaat met aannemers en met klussen die het van mooi weer moeten hebben, is dat lastig vooruit in te plannen. Omdat er zowel bij haar als bij mij nog andere factoren meespelen die een planning moeilijk maken, hebben we besloten dat er deze zomer geen ZomerZangVierdaagse komt. We slaan gewoon een jaartje over en hebben dan volgend jaar  een prachtig vernieuwde ruimte tot onze beschikking. Ik denk nog na of ik misschien iets anders organiseer, eventueel op een andere plek, maar dat is nog een heel vaag plan. Voorlopig gaat mijn aandacht natuurlijk vooral naar de voorbereidingen voor de uitvoering op 28 april. De affiche is klaar (met dank aan Manuela!), de muziek is naar de pianiste opgestuurd en iedereen is druk aan het studeren. En zondag, eerste Paasdag, zing ik samen met Patricia, mijn eerste en belangrijkste zanglerares, duetten in een kerkdienst in het UMC. Wij maken allebei deel uit van een groep die om beurten tijdens de zondagsdiensten in het ziekenhuis de voorzang verzorgen (wordt altijd zeer gewaardeerd door patiënten en familie), en het is inmiddels een traditie geworden dat we met hoogtijdagen samen zingen. Deze keer heb ik gekozen voor enkele delen uit een mis van Paul Chris van Westering. Zeg je nu: nooit van gehoord? Hij zette Annie Schmidts versjes op muziek, zoals Dikkertje Dap, Een tante en een oom in Laren, Het Fluitketeltje en Stekelvarkentjes Wiegenlied. Dat is even heel andere koek… Een fijne passie- en paastijd toegewenst met veel muziek!

Tegenslagen en meevallers

De voorjaarsvakantie zit er weer op, ik ben weer met frisse moed aan de slag gegaan en ik hoop jullie ook. Voor een deel van mijn leerlingen begint nu de grote voorbereiding voor de leerlingenuitvoering. Over twee maanden is het zover dus we hebben nog lekker de tijd.
Ondertussen heb ik ook een gekke periode achter de rug. Eerst ging de bel kapot, toen deed de telefoon het niet meer, mijn scanner gaf het op, kortom: ik verloor mijn vertrouwen in de elektronica. Inmiddels doet de scanner op miraculeuze wijze weer wat hij doen moet, alsof er niks aan de hand is.

Verkoudheden en andere kou-problemen

Nu de winter echt is ingevallen en de vragen over een Elfstedentocht alweer het gesprek van de dag zijn, wil ik het eens hebben over kou. Vanochtend was ik extreem vroeg in mijn leskamer om de verwarming aan te zetten na een weekend van uitstaan (en dat met strenge vorst in de nacht...), en dat was een mooi moment om eens na te denken over in de kou zitten. 
Ik ben van nature geen koukleum, en vond het als student al onzin om te stoken als het ook zonder kon. Zodat ik soms bij tien graden zat te studeren, dikke trui en sloffen aan, kop thee in mijn handen, en mijn adem wolkte soms over mijn studieboeken.

Nieuwe inspiratie

Een nieuw jaar vol frisse moed!
Zo heb ik meteen maar een leerlingenuitvoering op de rails gezet, voor zaterdag 28 april. Het begin van de meivakantie, dus er zijn wat mensen verhinderd, maar ik heb goede hoop dat het weer een enthousiaste middag wordt.
Verder was ik gisteren bij een zeer inspirerend concert van countertenor Andreas Scholl. Nou ja, concert... eigenlijk was het een hele show, met lichtbeelden, een acteur die de liedteksten in het Nederlands voordroeg en uitspeelde, tafels en stoelen op het toneel, en Scholl zong de sterren van de hemel.

Inspiratie

De laatste weken heb ik weer langs veel kanten inspiratie opgedaan voor mijn lessen. 
Allereerst dankzij een boek dat ik iedereen kan aanraden:Jouw ziel wil zingenvanJan Kortie. Jan Kortie is geen zangpedagoog maar hij is een ster in mensen aan het zingen zetten, niet voor het mooi, maar vanuit hun ziel. Zingen als expressie van je diepste wezen. Ik overweeg zelf ook eens een workshop bij hem te gaan volgen.
Verder was er niet zo lang geleden een interview op de radio met de alt Jard van Nes, die al een aantal jaren geleden met haar zangcarrière stopte om zich helemaal op het lesgeven toe te leggen.
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint